Dag 23
Door: Robin
Blijf op de hoogte en volg robin
28 Februari 2011 | Gambia, Tanji
Dag 23 – Rustdag 28-02-2011
Vandaag even rustig doen want morgen moeten sommige containers uitladen en de stagelopers een presentatie houden. Paul en ik dus ook, komen ze vandaag mee aan dat we morgen een presentatie moeten houden. Nou hoe laks Paul en ik beiden zijn gaan we er dus helemaal niks aan doen, zorgen voor de dag van morgen. Samen even de was gedaan en we hebben 3 waslijnen vol want we hadden nu voor dikke ander halve week was in de auto liggen. Ook even een zeiltje gespannen om lekker onder te zitten en lekker wat te drinken en te kletsen. Ook nu ging het weer mis, wij dachten dus dat er eten geregeld was omdat dit bij vorige dus niet goed gecommuniceerd was, nee moest je je hier weer opgeven. Mensen vertellen en zeggen niks door het is echt een zooitje ongeregeld overal is het wel weer anders. Nou lekker buiten de deur gaan eten voor 15 euro per persoon zaten we heel goed vol er paste niks meer bij, we hadden een voorgerecht, hoofdgerecht en 2-3x drinken. Buiten op de parkeerplaats kreeg ik opeens een bandje omgedaan, als je er zo naar kijkt is het een touwtje met een paar knoopjes, maar de gedachten erachter is zoveel waard. Ik krijg een bandje van iemand die totaal niks heeft en er ook niks voor terug wilde behalve een handdruk van mij, en daardoor heeft het nu een zo grote sentimentele waarde. Iemand die normaal geen emotie toont en hard is tegen de buitenwereld word hier gebroken door wat je ziet of meemaakt. We zouden opstap gaan naar de Wauw maar ik had geen zin want ik voel me nog steeds niet zo heel lekker en had geen zin om daar elke 5 minuten naar de wc te rennen. Maar wij hebben het ook gezellig gehad met Roy, Rob, Job en 2 Nederlanders die zijn ingevlogen. Harstikken gezellig met een fles Wodka en rond 2 uur ging ik slapen en ja weer op het dak van de Pajero!
Vandaag even rustig doen want morgen moeten sommige containers uitladen en de stagelopers een presentatie houden. Paul en ik dus ook, komen ze vandaag mee aan dat we morgen een presentatie moeten houden. Nou hoe laks Paul en ik beiden zijn gaan we er dus helemaal niks aan doen, zorgen voor de dag van morgen. Samen even de was gedaan en we hebben 3 waslijnen vol want we hadden nu voor dikke ander halve week was in de auto liggen. Ook even een zeiltje gespannen om lekker onder te zitten en lekker wat te drinken en te kletsen. Ook nu ging het weer mis, wij dachten dus dat er eten geregeld was omdat dit bij vorige dus niet goed gecommuniceerd was, nee moest je je hier weer opgeven. Mensen vertellen en zeggen niks door het is echt een zooitje ongeregeld overal is het wel weer anders. Nou lekker buiten de deur gaan eten voor 15 euro per persoon zaten we heel goed vol er paste niks meer bij, we hadden een voorgerecht, hoofdgerecht en 2-3x drinken. Buiten op de parkeerplaats kreeg ik opeens een bandje omgedaan, als je er zo naar kijkt is het een touwtje met een paar knoopjes, maar de gedachten erachter is zoveel waard. Ik krijg een bandje van iemand die totaal niks heeft en er ook niks voor terug wilde behalve een handdruk van mij, en daardoor heeft het nu een zo grote sentimentele waarde. Iemand die normaal geen emotie toont en hard is tegen de buitenwereld word hier gebroken door wat je ziet of meemaakt. We zouden opstap gaan naar de Wauw maar ik had geen zin want ik voel me nog steeds niet zo heel lekker en had geen zin om daar elke 5 minuten naar de wc te rennen. Maar wij hebben het ook gezellig gehad met Roy, Rob, Job en 2 Nederlanders die zijn ingevlogen. Harstikken gezellig met een fles Wodka en rond 2 uur ging ik slapen en ja weer op het dak van de Pajero!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
