Dag 24
Door: Robin
Blijf op de hoogte en volg robin
01 Maart 2011 | Gambia, Tanji
Dag 24. 01-03-2011
Nou dag van de waarheid, de presentatie. Snel wat foto`s bij elkaar gezocht en in een map gezet zo klaar. We moesten om half 10 daar zijn. Precies daar, en waar is daar? Weer zo mooi gecommuniceerd… Wij gingen dus bij het gebouw van de camping zitten en dachten nou die zijn te laat, nee hoor wij zitten verkeerd gelukkig dat Rob er nog was anders zaten wij dus mooi te kijken. Rob en nog zon kerel namen ons mee naar soort buurthuis van Tanji (het dorpje), hier zaten verschillende mensen maar wij waren om 10 uur de eerste van Go For Africa. Wij hebben het idee dat ze de Afrikaanse mentaliteit te snel overnemen door te laat te zijn. Paul en ik waren als laatste met de presentatie en konden dus nog een beetje spieken. Onze presentatie was klaar en we hadden goed verteld, al had Paul wat meer verteld dan mij. Alles hadden we geïmproviseerd. Toen kregen we een reactie van iemand uit het publiek, het was niet alleen de bedoeling dat we moesten vertellen hoeveel moeite en geld het gekost heeft om hier te komen maar ook hoe en waarom we bij Go For Africa Zijn gekomen. Paul vertelde wat waarom en Jan onderbrak hem met onzin, ik zei tegen Paul laat mij deze maar.
Je zit in de klas zoals jullie nu hier zitten, je luistert naar een leraar het is saai. Opeens komt er een andere leraar binnen die je van alles verteld over stage in Afrika en laat je filmpjes en foto`s zien. Dit wilde wij ook doen, natuurlijk wij konden thuis blijven en op de bank zitten en lekker beetje stage lopen. Waarom niet van je stage iets goeds maken, een reis van 3 weken nou leuk het is spannend maar dat kan altijd. Ga naar Afrika en ga mensen helpen die je nodig hebben en vooral ook dankbaar zijn. We zijn dus ook door Marokko gereden en daar spuugde de kinderen op je auto en liepen eroverheen. Je hebt zoiets in je achterhoofd van doe ik het hier voor geef ik hier mijn geld voor. In Gambia komen wij aan en overal was muziek dans en gezelligheid, de mensen zijn je hier dankbaar dat je komt en dan krijg je het gevoel, hier doe ik het voor dit is het. Gister kreeg ik van iemand een bandje, in Nederland een stom stukje touw maar het is een gebaar je krijgt het van iemand die al niks heeft en die wilt jou iets geven, dat is mooi het raakt je diep in je hart. (in het Engels en met emotie!)
Na de presentatie kreeg ik reacties dat mensen mijn woorden mooi vonden en een vrouw kreeg zelfs kippenvel ervan, dat mensen kippenvel kregen van mijn woorden, Woorden die ik meen.
Nou opzoek naar een bank waar je maestro kunt pinnen, vergeet het maar. Vanavond gaan we eigenlijk weer opstap maar denk dat ik toch weer lekker hier blijf en de rest van de wodka opdrink. De rest is zwemmen in het hotel waar sommige zitten maar ik ben op de camping het verslag bijwerken en hopelijk online te kunnen zetten. Veel te moe om te zwemmen. De buikpijn blijft maar ik trek me er niks meer van aan want het heeft toch geen zin, al is het soms moeilijk.
Nou dag van de waarheid, de presentatie. Snel wat foto`s bij elkaar gezocht en in een map gezet zo klaar. We moesten om half 10 daar zijn. Precies daar, en waar is daar? Weer zo mooi gecommuniceerd… Wij gingen dus bij het gebouw van de camping zitten en dachten nou die zijn te laat, nee hoor wij zitten verkeerd gelukkig dat Rob er nog was anders zaten wij dus mooi te kijken. Rob en nog zon kerel namen ons mee naar soort buurthuis van Tanji (het dorpje), hier zaten verschillende mensen maar wij waren om 10 uur de eerste van Go For Africa. Wij hebben het idee dat ze de Afrikaanse mentaliteit te snel overnemen door te laat te zijn. Paul en ik waren als laatste met de presentatie en konden dus nog een beetje spieken. Onze presentatie was klaar en we hadden goed verteld, al had Paul wat meer verteld dan mij. Alles hadden we geïmproviseerd. Toen kregen we een reactie van iemand uit het publiek, het was niet alleen de bedoeling dat we moesten vertellen hoeveel moeite en geld het gekost heeft om hier te komen maar ook hoe en waarom we bij Go For Africa Zijn gekomen. Paul vertelde wat waarom en Jan onderbrak hem met onzin, ik zei tegen Paul laat mij deze maar.
Je zit in de klas zoals jullie nu hier zitten, je luistert naar een leraar het is saai. Opeens komt er een andere leraar binnen die je van alles verteld over stage in Afrika en laat je filmpjes en foto`s zien. Dit wilde wij ook doen, natuurlijk wij konden thuis blijven en op de bank zitten en lekker beetje stage lopen. Waarom niet van je stage iets goeds maken, een reis van 3 weken nou leuk het is spannend maar dat kan altijd. Ga naar Afrika en ga mensen helpen die je nodig hebben en vooral ook dankbaar zijn. We zijn dus ook door Marokko gereden en daar spuugde de kinderen op je auto en liepen eroverheen. Je hebt zoiets in je achterhoofd van doe ik het hier voor geef ik hier mijn geld voor. In Gambia komen wij aan en overal was muziek dans en gezelligheid, de mensen zijn je hier dankbaar dat je komt en dan krijg je het gevoel, hier doe ik het voor dit is het. Gister kreeg ik van iemand een bandje, in Nederland een stom stukje touw maar het is een gebaar je krijgt het van iemand die al niks heeft en die wilt jou iets geven, dat is mooi het raakt je diep in je hart. (in het Engels en met emotie!)
Na de presentatie kreeg ik reacties dat mensen mijn woorden mooi vonden en een vrouw kreeg zelfs kippenvel ervan, dat mensen kippenvel kregen van mijn woorden, Woorden die ik meen.
Nou opzoek naar een bank waar je maestro kunt pinnen, vergeet het maar. Vanavond gaan we eigenlijk weer opstap maar denk dat ik toch weer lekker hier blijf en de rest van de wodka opdrink. De rest is zwemmen in het hotel waar sommige zitten maar ik ben op de camping het verslag bijwerken en hopelijk online te kunnen zetten. Veel te moe om te zwemmen. De buikpijn blijft maar ik trek me er niks meer van aan want het heeft toch geen zin, al is het soms moeilijk.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
