Dag 29
Door: Robin
Blijf op de hoogte en volg robin
06 Maart 2011 | Gambia, Tanji
Hele nacht niets geslapen, in iedergeval heel slecht. Vandaag met Jan en Wim gepraat over hoe het verder moet, dit heeft geen zin om nog 6 weken hier op bed te liggen en de medische kennis/zorg is niet zo geweldig hier. Hoe zit het met mijn stage, dit is mijn examen jaar en dus mijn stage moet voldoende zijn, maar de gezondheid gaat voor en de meeste dingen zoals: plannen, orienteren, samenwerken en aansturen hebben we tijdens de reis al laten zien en dus behaalt. Hier was ik dus bang voor dat ik onvoldoende voor stage kreeg, maar gelukkig is dit niet zo en moet ik dus aan mijn gezondheid denken. De keuze is moeilijk ga ik naar huis of niet? Vooral na het bezoek gister aan de dokter denk ik niet dat het veel beter gaat worden. Maar wat als ik nu egt naar huis ga? Dan hoop ik dat het niet meteen over is want dan had ik hier kunnen blijven, maar als ik hier blijf kan het alleen ma slechter worden en kan ik nog 6 weken hier op bed liggen. De keuze is moeilijk maar ik moet em toch maken... Ook in het achterhoofd zit: En Paul nu? Die zit hier dan alleen en dat is ook balen, maar ik moet aan mijn gezondheid denken die gaat voor... Vandaag wel lekker geslapen overdag, liever zat ik nu ook bij het zwembad en lekker wat eten maar het zit er niet in want het gaat er sneller uit dan in. Vandaag gaan Wim, Hakim, Roy, Cyriel en Renee naar huis. Ik twijfel om mee te gaan uitzwaaien want ik voel me beroerd. Op het laatste moment besluit ik toch mee te gaan want dat zou ik jammer vinden als ik niet mee zou zijn geweest. Op het vliegveld aangekomen moet ik van de auto naar het vliegveld lopen, het zijn ongeveer zon 150M en ik ben doodop. Als we daar met zijn allen staan voel ik me weer slecht en ik ben moe, ik ga bij een grote zuil zitten en blijf hier zitten. We gaan met zijn allen laatste pilsje drinken op het terrasje, ik drink water. Ik heb nu al 3 dagen niet gegeten en ik dwing mezelf tot een broodje, slecht idee direct voel me slecht en buikpijn. Na ze uitgezwaaid te hebben gaan we terug en ik rij met Jan mee terug in de ambulance. Thuis aangekomen ga ik bed op en ik probeer te slapen, ik ga dood van de pijn in mijn buik.
-
15 Maart 2011 - 11:12
Oma Cordeweners:
Wat jammer Robin ,ik vind het heel erg voor jou maar ook voor Paul ,je reisverslag is prachtig alleen heb je er niet zo veel aan als je steeds ziek bent ,hoe gaat het nu thuis met je ik hoop dat je opgeknapt bent dat is nog altijd het voornaamste, sterkte en de groetjes. Oma van Paul.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
